FAQ

Umowa zawierana jest bezpośrednio z organizatorem turystyki wskazanym w dokumentach rezerwacyjnych.

Zgodnie z art. 48 ust. 1 ww. ustawy:

Organizator turystyki ponosi odpowiedzialność za wykonanie wszystkich usług turystycznych objętych umową.

Nie. Odpowiedzialność za realizację imprezy turystycznej ponosi organizator turystyki (art. 48 ust. 1–2 ustawy).

Agent odpowiada za prawidłowe przekazanie informacji, przyjęcie oświadczeń woli oraz pośrednictwo w zawarciu umowy.

Zgodnie z rozdziałem 7 ustawy (art. 7–9), organizator turystyki jest zobowiązany do:

• posiadania zabezpieczenia finansowego (gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub umowy ubezpieczenia),

• odprowadzania składek do Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego (TFG),

• odprowadzania składek do Turystycznego Funduszu Pomocowego (TFP).

Zabezpieczenia te mają na celu ochronę podróżnych w przypadku niewypłacalności organizatora.

Zgodnie z art. 45 ustawy, cena może zostać podwyższona wyłącznie, gdy umowa wyraźnie to przewiduje oraz tylko w przypadku zmiany:

• kosztów transportu (np. paliwa),

• wysokości podatków lub opłat urzędowych,

• kursów walut mających znaczenie dla imprezy.

Podwyżka nie może nastąpić później niż 20 dni przed rozpoczęciem imprezy turystycznej.

Zgodnie z art. 46 ustawy, w przypadku istotnej zmiany warunków umowy podróżny może:

• zaakceptować proponowaną zmianę,

• odstąpić od umowy bez ponoszenia opłaty za odstąpienie.

Zgodnie z art. 47 ust. 4 ustawy, podróżny może odstąpić od umowy bez opłaty za odstąpienie w przypadku wystąpienia nadzwyczajnych i nieuniknionych okoliczności w miejscu docelowym, które znacząco wpływają na realizację imprezy.

Tak. Art. 43 ustawy przewiduje możliwość przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umowy na inną osobę spełniającą warunki udziału w imprezie, pod warunkiem poinformowania organizatora w terminie nie późniejszym niż 7 dni przed rozpoczęciem imprezy (chyba że umowa stanowi inaczej).

Zgodnie z art. 50 ustawy, podróżny powinien niezwłocznie poinformować organizatora o niezgodności w trakcie trwania imprezy.

Organizator ma obowiązek usunąć niezgodność, chyba że jest to niemożliwe albo wiąże się z niewspółmiernymi kosztami.

Tak. Art. 50–51 ustawy przewidują możliwość:

• obniżenia ceny za okres niezgodności,

• odszkodowania za poniesioną szkodę,

• zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową.

Zastosowanie ma Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r.

Przewiduje ono m.in.:

• prawo do opieki (posiłki, zakwaterowanie),

• prawo do zwrotu kosztów biletu lub zmiany planu podróży,

• w określonych przypadkach – prawo do odszkodowania.

Odpowiedzialność przewoźnika lotniczego regulowana jest przez Konwencję montrealską z 1999 r.

Odpowiedzialność jest limitowana do określonej kwoty wyrażonej w SDR (Specjalne Prawa Ciągnienia).

Zgodnie z art. 40 ustawy, organizator ma obowiązek przekazać podróżnemu standardowy formularz informacyjny oraz szczegółowe informacje dotyczące:

• programu,

• ceny,

• warunków płatności,

• minimalnej liczby uczestników,

• procedury reklamacyjnej.

Dane osobowe przetwarzane są zgodnie z:

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO).

Podstawą przetwarzania jest realizacja umowy oraz obowiązki wynikające z przepisów prawa.

Nie. Zgodnie z art. 38 pkt 12 Ustawy o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r., prawo odstąpienia nie przysługuje w przypadku umów o udział w imprezie turystycznej zawieranych na odległość.

Odpowiedzialność organizatora turystyki oparta jest na przepisach ustawy o imprezach turystycznych, a w zakresie nieuregulowanym – na przepisach Kodeksu cywilnego.

Tak. Zgodnie z art. 40 ustawy, przed zawarciem umowy podróżny otrzymuje informacje dotyczące formalności paszportowych i wizowych.

Ubezpieczenie kosztów leczenia i assistance jest standardowo elementem imprezy turystycznej, natomiast zakres ochrony określony jest w warunkach konkretnej oferty.

Rozszerzenie ochrony (np. ubezpieczenie kosztów rezygnacji) ma charakter fakultatywny.

Nie. Odpowiedzialność organizatora może być wyłączona w przypadku tzw. nadzwyczajnych i nieuniknionych okoliczności (np. klęski żywiołowe, działania wojenne, decyzje władz państwowych).

Każdy przypadek oceniany jest indywidualnie zgodnie z ustawą o imprezach turystycznych.

Nie. Za realizację transportu odpowiada przewoźnik lotniczy oraz organizator turystyki.

Prawa pasażera regulowane są przez Rozporządzenie (WE) nr 261/2004.

Kategorie hotelowe (np. 3*, 4*, 5*) przyznawane są zgodnie z przepisami kraju, w którym znajduje się obiekt. Standard może różnić się od klasyfikacji znanej z Polski.

W zależności od oferty mogą to być:

• przeloty czarterowe,

• przeloty rejsowe (linie regularne),

• transport autokarowy,

• transport mieszany (np. samolot + autokar).

Informacja o rodzaju transportu znajduje się w szczegółach oferty.

Możliwość rezerwacji miejsc zależy od przewoźnika oraz rodzaju biletu.

W wielu przypadkach miejsca przydzielane są automatycznie, a wybór konkretnego miejsca możliwy jest za dodatkową opłatą.

Godziny lotów mogą ulec zmianie do momentu rozpoczęcia podróży. Ostateczne informacje przekazywane są w dokumentach podróży, zwykle na kilka dni przed wylotem.

W przypadku lotów czarterowych bagaż rejestrowany zazwyczaj jest wliczony w cenę.

W przypadku lotów rejsowych (linie regularne) zakres bagażu zależy od taryfy – może obejmować jedynie bagaż podręczny.

Informacja ta zawsze znajduje się w szczegółach oferty.

Limity (waga i wymiary) ustala przewoźnik lotniczy.

Najczęściej bagaż podręczny obejmuje torbę o określonych wymiarach oraz – w zależności od taryfy – dodatkowy przedmiot osobisty.

Przekroczenie limitu może skutkować dopłatą naliczaną przez przewoźnika na lotnisku.

W imprezach turystycznych transfer zazwyczaj jest wliczony w cenę.
W przypadku przelotów rejsowych transfer może nie być uwzględniony.

Możliwe formy to m.in.:

• BB (śniadania),

• HB (śniadania i obiadokolacje),

• FB (pełne wyżywienie),

• All Inclusive.

Zakres świadczeń zawsze opisany jest w szczegółach oferty.

W niektórych krajach opłata klimatyczna płatna jest na miejscu w hotelu.

Nie ma minimalnego wieku określonego przepisami ogólnymi, jednak przewoźnicy lotniczy mogą wprowadzać własne ograniczenia (np. kilka dni od urodzenia).

Każdorazowo obowiązują zasady konkretnej linii lotniczej.

Tak. Składany wózek dziecięcy (tzw. spacerówka) zazwyczaj przewożony jest bez dodatkowej opłaty.

W zależności od przewoźnika może zostać oddany przy wejściu do samolotu.

Tak. Każdy uczestnik podróży – niezależnie od wieku – musi posiadać ważny dokument podróży (dowód osobisty lub paszport).

Tak, jednak zaleca się posiadanie pisemnej zgody rodziców lub opiekunów prawnych.

W niektórych krajach dokument taki może być wymagany przez służby graniczne.
Zgoda powinna zawierać dane dziecka, dane opiekuna, okres podróży oraz podpisy rodziców.

W niektórych państwach zalecana jest zgoda notarialnie poświadczona. Wymogi zależą od przepisów kraju docelowego.

Wiele krajów wymaga, aby paszport był ważny przez określony czas (np. 6 miesięcy od daty powrotu).

Informacje wizowe zależą od kraju docelowego i obywatelstwa podróżnego.

Tak, jednak w przypadku leków płynnych może być wymagane zaświadczenie lekarskie.

Zaleca się stawienie na lotnisku:

• min. 2 godziny przed lotem w obrębie UE,

• min. 3 godziny przed lotem poza UE.

Tak. Zgodnie z Rozporządzeniem (WE) nr 1107/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r., osobom z niepełnosprawnością oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej przysługuje prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do transportu lotniczego.

Przewoźnik co do zasady nie może odmówić przyjęcia na pokład wyłącznie z powodu niepełnosprawności, chyba że wynika to z wymogów bezpieczeństwa.

Zgodnie z art. 7 Rozporządzenia 1107/2006, potrzeba asysty powinna zostać zgłoszona przewoźnikowi lub organizatorowi najpóźniej 48 godzin przed planowanym wylotem.

Zgłoszenie obejmuje m.in.:

• pomoc przy poruszaniu się po lotnisku,

• pomoc przy wejściu na pokład,

• przewóz sprzętu pomocniczego (np. wózek inwalidzki).

Rozporządzenie 1107/2006 przewiduje bezpłatny przewóz sprzętu pomocniczego, w tym wózków inwalidzkich, z zastrzeżeniem ograniczeń technicznych samolotu.

Przewoźnik może wymagać obecności osoby towarzyszącej wyłącznie w sytuacjach, gdy jest to niezbędne ze względów bezpieczeństwa (np. brak możliwości samodzielnego wykonania poleceń bezpieczeństwa).

Obiekt hotelowy może posiadać pokoje przystosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, jednak standard i dostępność zależą od kraju oraz konkretnego obiektu.

Wymagania należy zgłosić przed rezerwacją — dostępność musi być potwierdzona przez organizatora.

Lotniska zapewniają asystę oraz dedykowaną pomoc, jednak szczegółowe procedury zależą indywidualnie od portu lotniczego.

Sytuacje nadzwyczajne mogą obejmować m.in. klęski żywiołowe, niepokoje społeczne, decyzje administracyjne władz państwowych, poważne zakłócenia transportu czy zdarzenia medyczne. W takich przypadkach obowiązują określone procedury.

Zgodnie z art. 4 pkt 15 Ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych, są to sytuacje:

pozostające poza kontrolą strony, której skutków nie można było uniknąć nawet przy podjęciu wszelkich rozsądnych działań.

Przykłady:

• katastrofy naturalne,

• działania wojenne,

• zamknięcie przestrzeni powietrznej,

• decyzje administracyjne władz.

W pierwszej kolejności należy:

• zgłosić się do przedstawiciela linii lotniczej,

• sprawdzić alternatywne połączenie,

• zachować dokumenty i potwierdzenia.

Prawa pasażera reguluje Rozporządzenie (WE) nr 261/2004, które przewiduje:

• prawo do opieki (posiłki, nocleg),

• prawo do zwrotu kosztów lub zmiany planu podróży,

• w określonych sytuacjach prawo do odszkodowania.

Organizatorzy turystyki w Polsce posiadają:

• zabezpieczenie finansowe (gwarancję bankową/ubezpieczeniową),

• ochronę w ramach Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego (TFG).

Środki te służą m.in. pokryciu kosztów powrotu podróżnych do kraju.

Należy:

• skontaktować się z centrum assistance wskazanym w polisie ubezpieczeniowej,

• postępować zgodnie z instrukcjami ubezpieczyciela,

• zachować dokumentację medyczną.

W krajach UE dodatkowo można korzystać z karty EKUZ (w zakresie publicznej opieki zdrowotnej).

Należy:

• zgłosić zdarzenie na lokalnym posterunku policji,

• skontaktować się z najbliższą placówką konsularną RP,

• uzyskać dokument podróży umożliwiający powrót.

Wymogi szczepień zależą od kraju docelowego.

Niektóre państwa wymagają:

• obowiązkowego szczepienia przeciw żółtej febrze (przy wjeździe z określonych regionów),

• potwierdzenia szczepienia w Międzynarodowej Książeczce Szczepień.

Informacje publikowane są przez:

• Światową Organizację Zdrowia (WHO),

• Główny Inspektorat Sanitarny (GIS).

Zgodnie z art. 40 ustawy o imprezach turystycznych, organizator przekazuje informacje dotyczące formalności związanych z podróżą, w tym wymogów zdrowotnych, jeżeli mają zastosowanie.

Tak — szczególnie przy wyjazdach do:

• krajów tropikalnych,

• regionów o podwyższonym ryzyku chorób zakaźnych,

• miejsc o odmiennych warunkach sanitarnych.

Wymogi sanitarne mogą ulegać zmianie w zależności od sytuacji epidemiologicznej w danym kraju.

Przed wyjazdem należy:

• sprawdzić aktualne komunikaty MSZ,

• zweryfikować informacje przekazane przez organizatora.

W wielu krajach poza Europą zaleca się spożywanie wyłącznie wody butelkowanej.

Tak. Kraje spoza UE często mają restrykcyjne przepisy dotyczące wwozu żywności pochodzenia zwierzęcego i roślinnego.

Rekomendowanym źródłem informacji są komunikaty Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP dotyczące bezpieczeństwa w poszczególnych krajach.

W wielu krajach europejskich spożywanie alkoholu jest dozwolone w wyznaczonych miejscach.

Natomiast w części państw (szczególnie o kulturze islamskiej):

• spożywanie alkoholu w przestrzeni publicznej może być zabronione,

• zakup alkoholu może być ograniczony do licencjonowanych punktów,

• w czasie świąt religijnych mogą obowiązywać dodatkowe restrykcje.

Naruszenie przepisów może skutkować mandatem lub zatrzymaniem.

W większości krajów europejskich nie stanowi to problemu.

Jednak w wybranych państwach o restrykcyjnych normach obyczajowych:

• zakwaterowanie par niesformalizowanych (kobieta–mężczyzna) może wymagać aktu małżeństwa,

• osoby tej samej płci podróżujące razem nie są co do zasady ograniczane, lecz warto upewnić się co do lokalnych regulacji w krajach o surowszym prawie obyczajowym.

Zawsze zaleca się wcześniejsze sprawdzenie lokalnych zwyczajów oraz warunków hotelu.

W krajach europejskich obowiązuje swoboda stroju, z wyjątkiem miejsc kultu religijnego.

W państwach o tradycyjnych normach społecznych:

• wymagany może być zakryty strój w przestrzeni publicznej,

• w miejscach kultu religijnego (meczety, świątynie) wymagane może być zakrycie ramion i kolan,

• plażowanie topless może być zabronione.

Nieprzestrzeganie zasad może skutkować odmową wstępu do obiektu.

W niektórych krajach publiczne okazywanie uczuć (np. całowanie się) może być postrzegane jako nieakceptowalne lub naruszające normy obyczajowe.

W części państw relacje jednopłciowe są prawnie akceptowane, jednak w niektórych krajach nadal podlegają ograniczeniom prawnym.

Przed wyjazdem warto zapoznać się z aktualnymi regulacjami obowiązującymi w kraju docelowym.

W wielu państwach obowiązują ograniczenia dotyczące fotografowania:

• obiektów wojskowych,

• budynków rządowych,

• funkcjonariuszy służb publicznych.

Naruszenie tych zasad może skutkować sankcjami administracyjnymi.

W okresie świąt religijnych (np. Ramadan):

• godziny otwarcia restauracji mogą być ograniczone,

• spożywanie posiłków w miejscach publicznych w ciągu dnia może być zabronione,

• obowiązują bardziej restrykcyjne normy ubioru i zachowania.

Różnice kulturowe i lokalne normy społeczne nie stanowią niezgodności usługi z umową.

Podróżny zobowiązany jest do przestrzegania prawa i zwyczajów kraju, do którego się udaje.

7–10 dni przed wylotem

☐ Sprawdź ważność dokumentu tożsamości (paszport/dowód).
☐ Zweryfikuj wymogi wizowe kraju docelowego.
☐ Sprawdź godziny wylotu w dokumentach podróży.
☐ Sprawdź limit bagażu (waga, wymiary).
☐ Zweryfikuj, czy w cenie jest transfer z lotniska.
☐ Sprawdź formę wyżywienia (BB, HB, All Inclusive).
☐ Upewnij się, czy opłata klimatyczna płatna jest na miejscu.

3–5 dni przed wylotem

☐ Odpraw się online (jeżeli przewoźnik tego wymaga).
☐ Pobierz karty pokładowe.
☐ Sprawdź limity płynów w bagażu podręcznym (do 100 ml w opakowaniu, łącznie 1 litr w przezroczystej torbie – zgodnie z przepisami bezpieczeństwa UE).
☐ Wydrukuj lub zapisz dokumenty podróży w wersji elektronicznej.

W dniu wyjazdu

☐ Przyjedź na lotnisko minimum 2 godziny przed wylotem (3 godziny przy lotach poza UE).
☐ Sprawdź numer stanowiska odprawy i bramki.
☐ Miej przy sobie dokument tożsamości.
☐ Zabezpiecz leki i dokumentację medyczną w bagażu podręcznym.

Dodatkowa checklista dla podróżujących z dziećmi

☐ Dokument tożsamości dziecka.
☐ Zgoda rodziców/opiekunów (jeżeli podróżujesz z dzieckiem, którego nie jesteś opiekunem prawnym).
☐ Sprawdzenie wymogów kraju docelowego w zakresie zgody notarialnej.
☐ Wózek dziecięcy zgłoszony przewoźnikowi.

Checklista dla osób z niepełnosprawnościami

☐ Zgłoszenie asysty min. 48h przed wylotem.
☐ Potwierdzenie przewozu wózka/sprzętu medycznego.
☐ Dokumentacja medyczna (jeśli wymagana).
☐ Sprawdzenie przystosowania hotelu.